آیین نامه روسازی آسفالتی راه های ایران

آیین نامه روسازی آسفالتی راه های ایران

آیین نامه روسازی آسفالتی راه های ایران

نشریه ی شماره ی ۲۳۴

روسازی راه سازه ای است که بر روی آخرین لایه ی متراکم شده خاک زمین طبیعی موجود یا اصلاح شده ، خاکریزی ها ، یا کف برش های خاکی یا سنگی که به طور کلی بستر روسازی نامیده می شود، قرار می گیرد. روسازی معمولا متشکل از قشر های مختلف نظیر زیر اساس ، اساس و لایه های آسفالتی بتنی و یا ترکیبی از آنهاست که هر یک تابع مشخصات فنی و دارای ضخامت معینی است. زمین طبیعی، بستر خاکریزی های آماده شده راه، کف برش های خاکی و یا سنگی ، حتی در شرایط کاملا متراکم و خوب دانه بندی شده ، مقاومت کافی برای تحمل بارهای وارده از چرخ خودرو را در شرایط متغیر جوی ندارد. بارگذاری این گونه خاک ها موجب شکست برشی و ایجاد تغییر شکل های دائم بیش از اندازه برای آنها می شود. روسازی از بروز و ظهور آسیب دیدگی های فوق جلوگیری نموده و عبور و مرور راحت، سریع، مطمئن، ایمن و بدون گرد و غبار را در یک سطح هموار فراهم می کند. آیین نامه روسازی آسفالتی راههای ایران شامل ۱۳ فصل است:

  1. کلیات
  2. بستر روسازی
  3. زیر اساس
  4. اساس
  5. قیر در راهسازی
  6. اندود های نفوذی و سطحی
  7. آسفالت های حفاظتی
  8. آسفالت سرد
  9. آسفالت گرم
  10. ترافیک
  11. طرح روسازی راه
  12. بهسازی روکش و آسفالت
  13. بازیابی روسازی آسفالتی

 

 

آیین نامه روسازی آسفالتی راه های ایران

آیین نامه روسازی آسفالتی راه های ایران

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *